"هفتاد و دو دانشجوی بسیجی دانشکده فرهنگ و ارتباطات دانشگاه امام صادق (ع) با انتشار بیانیه ای از نامه فعالان فرهنگی و تشکل های بسیجی و جهادی سراسر کشور پیرامون عملکرد سازمان صدا و سیما حمایت کردند."

خبر فوق را در گودر خواندم و به دنبالش به اینجا + رفتم . همانطور كه انتظار داشتم، نام اخوی عزیزمان هم در لیست امضا كنندگان بیانیه به چشم می خورد.
برخی از این اسامی خودشان صاحب وبلاگ هستند، منجمله:
مجید اسماعیل زاده +   حامد سهرابی + 
احمدرضا معصومی + 
حسین مهدی پور +   مهدی دعایی +
بعضی ها هم اینجا + می نویسن.

این وبلاگ ها را در لینك های اخوی گشتم تا پیدا كردم.
اما این پست اختصاص دارد به انعكاس این بیانیه در سایت های خبری:

اسامی بیش از هزار امضاکننده منفرد نامه به رهبر انقلاب +

متن نامه فعالان فرهنگی و تشکل های مردمی عرصه های فرهنگ و هنر و رسانه انقلاب اسلامی درباره عملکرد سازمان صدا و سیما در اولین سالگرد حکم رهبر معظم انقلاب اسلامی حضرت آیت الله خامنه ای +

من جواب می خواهم. از خودتان و حقوقی که می گیرید،‌دفاع کنید! ما در کلاسها مجبوریم اساتید پوزیتیویست، سکولار، ضد انقلاب، بی سواد را تحمل کنیم. تحمل می کنیم. اما لذت حضور اساتید انقلابی باسواد را از ما نگیرید.

برخی مطالب مرتبط با دکتر فیاض در این وبلاگ:
+ فیاض روی جلد همشهری آیه: انقلاب ما انقلاب کتاب بود
+ خرید کتابهای فیاض در نمایشگاه بین المللی قرآن (تعامل دین فرهنگ و ارتباطات+ مردم شناسی دینی توسعه)
گزارشی از (روند و حاشیه ها) داغترین مناظره چند سال اخیر دانشگاه امام صادق علیه السلام: دکتر فیاض و صادق زیباکلام
کتاب ایران آینده به سوی الگویی مردم شناختی برای ابرقدرتی ایران اثر دکتر محمد ابراهیم فیاض
رونمایی كتاب ارزشمند دكتر فیاض: ایران آینده به سوی الگوی مردم شناختی برای ابرقدرتی ایران

مطالب مرتبط با این قضایا در دیگر وبلاگها:
حذف دکتر فیاض چرا؟- وبلاگ خط صفر: حسین مهدی پور (لینک)
استاد فیاض هم حق التدریسی شد!- وبلاگ دانشگاهه داریم؟!!!: کاربر عمومی (لینک)
برای استاد_ وبلاگ پی نوشت دات آی آر: مسعود حسنلو (لینک)

4iSU.MihanBlog.Com برای دانشگاه امام صادق علیه السلام

در تاریخ دانشگاه امام صادق علیه السلام همیشه جریانهای انتقادی وجود داشته است. البته این جریانهای انتقادی لزوما از نظر سیاسی یا اعتقادی بد، منحرف یا ... نیستند.  بسیاری از جریانهای انتقادی کاملا منطبق با اهداف دانشگاه هستند و همه حرفشان امر به معروف برای بازگشت به مسیر و حرکت به سمت مرجعیت علمی است.

جریانهای وبلاگ نویسی دانشگاه هم لزوما جریانهای انتقادی نیستند؛ اما گاهی جریانهای انتقادی زیبایی به وجود آمد. بالاخره بخشی از تئوری های ارتباطات، رسانه ها را متغیرهای مستقل می داند. یعنی می توان استفاده مفیدی از آنها کرد. دانشجویان دانشگاه امام صادق علیه السلام هم از رسانه مردمی وبلاگ، استفاده های خوبی کرده اند. هنوز خاطره شیرین طلبه دانشجو یادم هست. پل مدیریت هم بد نبود.  دروازه گربه (لینک و لینک) که سالار بود. هم اکنون هم وبلاگ جدیدی متولد شده است با رویکردهای جدید وبلاگ نویسی (مینی مال نویسی و فتوبلاگ و طنز)

کوتاه سخن، تجربه جدیدی در وبلاگ نویسی دانشگاه امام صادق علیه السلام در حال شکل گیری است که تا کنون با استقبال برخی اساتید و مسئولین سابق/ فعلی دانشگاه مواجه شده است. بازدید و تعداد کامنتها و پیامهایی که به صورت خصوصی و تماس با ما و ایمیل فرستاده شده، نشان از موفقیت زودهنگام این وبلاگ دارد که امید است ادامه یابد. در قسمت معرفی وبلاگ این وبلاگ، ضمن تمجید از توانشهای دانشگاه (پدیده ممتاز، مرجعیت علمی و تربیت اسلامی) به نقد کنشهای دانشگاه پرداخته که تنها پدیده ممتاز آن حاصل شده است و دو دیگر رها شده است.) می خوانیم:

آره دانشگاه امام صادق علیه السلام برای ما بهترین دانشگاه دنیاست. ما قبول داریم دانشگاه ما بهترین دانشگاه دنیاست ولی نه اینجوری! نقد و انتقاد نکنیم؟! مشکلاتش رو نگیم تا کسی فکری برای حلش هم نکنه؟ حتی به زبان طنز و تو فضای دوستانه و صمیمانه درون دانشگاهی؟! واقعیتش دیگه؟! ایده آل مرجعیت علمی و تربیت اسلامی است. فعلا فقط پدیده ممتازیم و به آن واقعا افتخار می کنیم.
-----
وبلاگهای طلبه دانشجو، پل مدیریت، دروازه گربه و ...برکتی بودند برای بچه های دانشگاه تا حرفهایشان را بزنند. به دروازه گربه جدید خوش آمدید! رسانه ای برای دانشجویان، کارمندان و اساتید دانشگاه امام صادق علیه السلام تا حرفهایتان را راحت بزنید! رسانه وبلاگ، فاصله ها را کم می کند: فاصله رسیدن حرفهای شما به دیگران.
----
عمده مطالب این وبلاگ خصوصی است و برای مشاهده مطالب آن باید رمز داشته باشید. برای دریافت رمز با ایمیل دانشگاهتان با ما مکاتبه کنید! اگر احساس مطلبی باید رمز داشته باشد (تا فقط ما امام صادقی ها از آن با خبر باشیم، کامنت بگذارید.)
----
شما هم می توانید با یوزر «یکی از دوستان (عمومیه)» به راحتی در این وبلاگ مطلب بنویسید. زبان طنز و کنابه ارج و قرب بیشتری خواهد داشت. کوتاه بنویسید و سعی کنید در پایان اشاره کنید دانشگاهه داریم؟!!!
برای دریافت رمز نویسندگی در وبلاگ با ما مکاتبه کنید با ایمیل دانشگاهتان!
(یعنی در قسمت کامنت، آدرس ایمیل دانشگاهتان را وارد کتید.)
---
تهمت، توهین، غیبت در رسانه های جمعی هم حرام است. البته تیغ  تند نقد و جواز تظلم مظلوم حق است و حلال. (باب فقهی مستثنیات غیبت را مطالعه کنید!)
---
نظر بدهید، پیشنهاد و انتقاد. استفاده می کنیم. وبلاگ خودتان است و خودگردان. (شماگردان). هیچ کس مالک این وبلاگ نیست.
---
اگر می خواهید با نام خودتان بنویسید یا در میهن بلاگ عضو هستید، خبرمان کنید! (با ایمیل دانشگاهتان!)

این 21 نفر به خانواده فرهنگ و ارتباطات اضافه می شوند

فردا شروع اردوی پیش دانشگاهی بصیرت 89 است. 21 نفر در لیست افرادی بودند که انتخاب اول خودشان را رشته فرهنگ و ارتباطات درخواست داده بودند که از این میان 10 نفر آنها تهرانی بودند.

گرچه این تعداد همیشه کم و زیاد می شود و تعداد افرادی که نهایتا باقی می مانند تغییر می کند؛ اما می خواهم به شجاعت این افراد تبریک بگویم.

سه چهارم این 21 نفر از رشته های غیر علوم انسانی وارد علوم انسانی می شوند. این شجاعت بزرگی است. با توجه به اینکه دانش آموزان تحصیل کننده در علوم انسانی، نمایندگان خوبی برای علوم انسانی (معمولا) نیستند و هدایت تحصیلی آموزش و پرورش ما هم اصلا به درستی انجام نمی پذیرد. با توجه به اون وجهه بد علوم انسانی، باید به شهامت آنانی که به علوم انسانی می آیند، افتخار کرد.

اما قضیه فقط علوم انسانی نیست، همین که عده ای به جای رشته های مشهور (حقوق و مدیریت و در درجه های بعدی الهیات، اقتصاد و سیاسی) رشته فرهنگ و ارتباطات را انتخاب کردند که هیچ نمونه مشابهی در دانشگاههای کشور ندارد، بیشتر قابل تحسین است.

آنها چیزی در مورد رشته فرهنگ و ارتباطات (این رشته ناشناخته ولی فوق العاده ضروری و مهم) نمی دانند و به این ریسک دست می زنند.

خوش به حال این ها و بدا به حال دیگران!

البته واقعیت مساله این است که خوش به حال اینها. به رشته ای می آیند که رشته روز است. همه می دانند مشکل اول کشور ما در تمام حوزه ها فرهنگ است. فرهنگ سیاسی، اقتصادی و .... برای همه کارها هم باید فرهنگسازی شود که بلد نیستیم. عصر ارتباطات و اطلاعات است و فضای سایبر بر همه جا مسلط شده است. دوران قدرت نرم و جنگ نرم است. در عصر ارتباطات بین المللی، ارتباطات میان فرهنگی و بین فرهنگی شکل گرفته است و .... از اقتصاد فرهنگ تا حقوق فرهنگ تا فلسفه ارتباطات و بسیاری از حوزه های دیگر این رشته، کشور نیاز به متخصص دارد و کار نشده است. جالب است که حتی سرفصلهای بحث اقتصاد فرهنگ به فارسی ترجمه نشده است. بالاخره تنوع و جذابیت ذاتی مباحث و درسهای رشته هر کسی را جذب می کند. 115 واحد عمومی است که همه رشته ها یکسان می خوانند، 83 واحد(61 واحد کارشناسی و 22 واحد ارشد) هم تخصصی فرهنگ و ارتباطات است که بعضی از آنها را دیگر رشته ها هم می خوانند. (مثل دروس مدیریتی رشته). در حالی که عمده رشته ها واحدهای تخصصی شان بیش از 100 واحد است که همین عدم پالایش واحدها دانشجویان آن رشته را زجر می دهد!

خوش به حال اینها و بدا به حال آنهایی که با شناخت سطحی، ناقص و نادرست خود از رشته های حقوق و مدیریت به آن رشته ها می روند و  در سالهای بعد پشیمان می شوند ولی فرصت بازگشتی نیست. جالب توجه تر آنجا می شود که هدف و انتظار از رشته حقوق و مدیریت دانشگاه امام صادق علیه السلام با دیگر دانشگاهها یکی نیست. مثلا اینجا نباید مدیر و قاضی و وکیل تحویل جامعه بدهد که این داوطلبان با چنین شناختی به این رشته ها می روند و 7 تا 8 سال از عمرشان را در این رشته ها با درسهایی که اصلا علاقه ای ندارند، سپری کنند! بارها دانشجویان حقوق و مدیریت به من مراجعه کردند و ضمن بیان اهمیت تحصیل در فرهنگ و ارتباطات (با شناخت اجمالی شان بعد 4 یا 5 سال)، از حجم زیاد واحدهای رشته خود و اینکه بسیاری از این واحدها اضافی است، شکایت کردند. آنها اشتباه کردند؛ هر چند بسیاری از آنها حاضر نیستندد بگویند اشتباه کردیم و فقط می گویند خوش به حال شما ارتباطاتی ها که 5 سال و نیم درسهایتان تمام می شود و بعد از یک دوره مطالعاتی آزاد 5 و نیم ساله، راحت ...

به شدت به هشتاد و نهی ها توصیه می کنم که انتخاب رشته شان را نه بر اساس احساسات و جو گرفتگی ( و نه علاقه کاذبی که خانواده و جامعه به شما تزریق کرده) بلکه بر اساس نیاز جامعه (کشور، جهان اسلام، منطقه خودتان) + علایق و سلایق و استعدادها و توانایی ها خودتان انجام دهید.

داستان دانشجوی برق شریف

شاید شما هم داستان دانشجوی برق شریف را شنیده باشید که شجاعتش را داشت و انصراف داد. از سال اول دبیرستان فکر می کرد برای اثبات توانایی های خودش باید در برق دانشگاه قبول شود. قبول شد و آنجا بود که فهمید اصلا علاقه ای به برق ندارد!

راستی این روز ها به ویژه سال گذشته با حجم زیادی از دوستانی مواجه بودم که از رشته های فنی و مهندسی بودند ولی ارشدشان تغییر رشته دادند به علوم انسانی. بهتر است از همان ابتدا علایق خودتان را مبنا قرار دهید!

یک نکته دیگر:

به زودی دو نفر (آقایان حسین سرفراز از دوره اول و مهدی یوسفی از دوره دوم کارشناسی ارشد پیوسته رشته معارف اسلامی و فرهنگ و ارتباطات دانشگاه امام صادق علیه السلام) از خانواده فرهنگ و ارتباطات به خانواده ارتباطات دانشگاه تهران ملحق می شوند و شاهد دفاع از پایان نامه های فوق لیسانس آنها خواهیم بود. صلوات. 

منتظر یادداشتی برای آزمون دکتری ارتباطات باشید!