وقتی ذائقه ما را عوض کردند، وقتی زبان ما را عوض کردند

اشاره: رسانه کتاب، مغز نظام رسانه ای، رسانه نخبگان، اولین و پدر رسانه های بشری در دوران پس از تاریخ است. (دکتر محمد ابراهیم فیاض، ایران آینده به سوی الگویی مردم شناختی برای ابرقدرتی ایران، پژوهشگاه فرهنگ و هنر و ارتباطات، تهران، 1387، ص 125)

معرفی کتابهای مطالعه شده در سال جاری: دومین کتاب

عنوان کتاب: حصر دل، نوشته عبدالله گیویان

ادبیات دفاع مقدس در دهه 60 شاهد کتابهای خوبی بوده است. کتابهایی که اگر امروز چاپ می شدند، فروش بسیار بالایی داشتند. دهه 60 سوژه های ناب دفاع مقدسی فراوان بودند ولی حیف که ذائقه کتابخوانی هنوز ایجاد نشده بود. ما در ترم اول دانشگاه خواندیم که فرهنگ اکتسابی است و باید آموخته شود. امروز هم می گوییم برادر من! خواهر من! یعنی چی تو خونه تون سی دی همه فیلم ها رو دارید؟ بچه هفت هشت ساله کی گفته این همه فیلم باید ببینه؟! چرا ذائقه بچه را غلط می سازید؟! بچه تون رو کتاب خون تا خودش تصویر وقایع را بسازه. بذارین بچه تون فعال بشه، نه منفعل. فیلم هم خوبه ولی جای خود! و مسلما کمتر از اینها! این فیلم ها ذهن بچه تون را تنبل بار می آره!

(این دل پردرد رو کجا ببرم؟! بریم به معرفی کتاب حصر دل، نوشته عبدالله گیویان)

محصول سال 1369 حوزه هنری. وقتی که کتابهای با عنوان سوره مهر چاپ نمی شدند. از نمونه های نخستین ادبیات داستانی فرهنگ پایداری. داستان کوتاهیه 72 صفحه. تحلیلی هم هست. نکات قشنگی از پشت جبهه هم داره. اطلاعات داخل جبهه اش هم جالبه. مثلا تو صحبتهای رزمنده دهه 60 یه جایی می گفت: «تو به چه دلیل کارت رو ول کردی اومدی جبهه؟ تو برای امت اومدی؟ برای امام اومدی؟» (ص 27) خب، این یعنی چی؟ توجه کردید؟ تازه این نکته از یکی از این کتابهایی بود که تو فضایی نوشته شده اند که هنوز دوران توسعه هاشمی و اصلاحات خاتمی ادبیات و گفتمان جامعه را خراب نکرده بود. امت و امام! نه مردم و رهبر! رزمنده های ما برای مردم و رهبر نجنگیدند برای امت و امام جنگیدند. ترجمه انگلیسی امت، society یا هر آنچه فکر می کنید نیست. امت همان امت می شود. Ummah. جاش نیست تفاوتهای این دو را بگم ولی لعنت به اونایی که زبان ما ( و حتی زبان رزمندگان) را عوض کردند. (چیه! شما که می دونین امروز دل پری دارم!) ذائقه ما را این رسانه های جمعی نابود کردند. فرهنگ ما را نابود کردند. امت و امام را که قدرت ما بود، از ما گرفتند و رهبر و مردم (شهروندان!) دادند. رهبر و شهروندان متقابلا حاضرند دیگری را نابود کنند. (تو فیلمهای هالیوودی فراوون از این توجیهات دیده اید که به مصلحتهای مختلف مردم به یکدیگر و حکومت خیانت می کنند و یا رهبران به مردم خیانت می کنند...) امت از ولایت دست نمی کشد. ولایت هم از امت با تمام وجود دفاع می کند. راستی «مبنا»ی حکومت ما حقوق شهروندی و این حرفها که نیست. مبنای حکومت اسلامی، حق و وظیفه حکومت ولایت فقیه است و تبعیت امت.

اطلاعات کتابشناسی:

کتاب حصر دل، عبدالله گیویان، تهران، انتشارات حوزه هنری، 1369.

سیر تا پیاز یادگیری انگلیسی:

نکات کلی:

1. این شما هستید که باید/شاید انگلیسی یاد بگیرید. نه دانشگاه، نه موسسه زبان بیرون. هیچکدام نخواهند توانست به شما انگلیسی یاد دهند. انگیزه، اراده و تلاش شخص شما مهم است.
2. می توانید با یک سری از دوره آموزش زبان با متد مشخص مثل اینترچنج، هدوی، تروکالرز، اسپکتروم، امریکن استریم لاین و ... کار کنید و یا برای هر مهارتی برنامه ویژه ای بچینید. خوبی روش اول =یک متد این است که شما مطمئنید همه مهارتها را دارید و با برنامه مشخصی پیش می روید. فرانسه در دانشگاه ما با همین روش تدریس می شوند و تقریبا همه بچه های حقوق فرانسه، خوب زبان یاد می گیرند درحالی که بچه های حقوق انگلیسی ,که قبل دانشگاه هم 6 سال انگلیسی خوانده اند; بعد 4 سال زبان خواندن در دانشگاه چیزی بارشان نیست! ضعف استفاده از یک متد خاص این است که ممکن است گرامر شما، درک متن شما در حد مثلا کتاب قرمز باشد، لغتتان در حد کتاب آبی ولی لیسنینگ و شنیدنتان در حد کتاب زرد(تقریبا زیر صفر!)
3. فیش نویسی و مرور فیشها برای موارد مهم، تکراری و جالب. (کلمه، جمله، عبارت و...) تلفظ فونتیک را تنها برای مواردی که تلفظش را نمی دانید، بنویسید.
4. مهارتها به هم پیوسته هستند و تقویت یکی، تقویت دیگری را در پی دارد. مثلا تقویت درک شنیداری و لیسنینگ به تقویت گرامر می انجامد.
5. نا امید نشوید و تلاش کنید.
6. اگر چهار ساعت در هفته زبان دارید، باید 8 ساعت فقط برای کتاب درسی تان وقت بگذارید. این درحالی است که ما می گوییم اگر می خواهید زبان یاد بگیرید مثل مکالمه عربی و چیزهای دیگر نباید به دانشگاه اکتفا کنید.
7. دانشگاه تقریبا فقط به ریدینگ می پردازد که شما برای آزمون تافل و مطالعه کتب و مقالات تخصصی به آن نیاز دارید.
8. زبان برای رشته فرهنگ و ارتباطات از بقیه رشته ها مهم تر است. تلاشهایی برای انتقال بخش زبان به دانشکده ما هم صورت گرفته. مذاکراتی هم با اساتیدی در خارج کشور هم.
9. شادابی و نشاط گروهی در یادگیری زبان بسیار موثر است. فضای دوستانه رقابتی.
10. ممکن است برخی تصمیم بگیرند که برخی مهارتها را اصلا لازم ندارند و نمی خواهند کار کنند.

مهارتهای انگلیسی:

Reading & comprehension

زبان دانشگاه تقریبا همین است ولی اتفاقی که باید بیفتد نمی افتد.

دانشگاه بر مهارتهای درک مطلب و معنا یابی تاکید دارد.

دانشگاه تقریبا فقط زبان عمومی را تقویت می کند. البته برخی مباحث تخصصی رشته ما در خلال همین زبان عمومی مطرح می شود.

اگر زبانتان خوب است از همان ترم اول با یک مقاله تخصصی شروع کنید و ببینید چقدر می فهمید و چقدر می توانید ترجمه کنید.

در ترم دوم: همه (علاقمندان) یک کتاب تخصصی را با هم شروع کنند. بهتر است یک تکست برای مبانی ارتباطات انسانی باشد که همان ترم دارید. تکست باشد که دانشگاهی باشد و آموزشی نوشته شده باشد (اهداف فصل، خلاصه و منابع بیشتر  ... داشته باشد) مبانی (basic,an introduction, A B C's of) باشد که فهم آن دشوار نباشد. نظریه ها معمولا دشوارند.

توجه کنید به سطح خودتان. اگر 5 درصد را بفهمید خوبست. هر کسی اندازه خودش استفاده کند. قرار نیست برای هر واژه، دیکشنری باز کنید. باید ترستان بریزد. در ضمن کمی با سرفصلهای سایر دانشگاههای مهم جهان آشنا شوید، بد نیست.

حضور در اینترنت انگلیسی زبان: ساخت وبلاگ، عضویت در شبکه های اجتماعی و مطالعه و ذخیره مطالب جالب. ویکی پدیا را هم ببینید. یک پاورپوینت به انگلیسی برای درس جامعه شناسی یا ارتباطات انسانی دانلود و مطالعه کنید.

ادامه مهارتهای زبان انگلیسی، فردا ساعت 15

فردا، قسمت آخر این مجموعه بحث برای ورودی های جدید خواهد بود.