اشاره: کتاب، دوست ماست. لکن با کتاب، معامله دوری و دوستی نکنیم.

معرفی کتابهای مطالعه شده: پنجاه و سومین کتاب

عنوان: کتاب خاطرات شفاهی شهید محمد حسن نظرنژاد: بابانظر

شهید محمدحسن نظرنژاد، پهلوان باغیرتی بود. قهرمان ورزشی ملی -در قبل انقلاب- بود. سوابق انقلابیگری قبل انقلاب داشت. در کردستان و گنبد هم بود تا مشتی منافق و مخالف، به مردم زور نگویند. 140 ماه هم سابقه حضور در جبهه دارد! -هشت سال جنگ می شود 96ماه؛ 10 سال هم به تعبیر آقا سعید -سردار قاسمی- می شود 120 ماه؛ بروید کتاب را بخوانید تا بفهمید چطور می شود 140 ماه سابقه داشت!- انواع مختلف جانبازی ها در قسمتهای مختلف بدن؛ چیزی بیشتر از 150 درصد جانبازی. با همه اینها، این سردار با ارزش تاریخی فرهنگی سپاه بی جهت در سال 1375 شهید می شود! به کوه می رود ولی یک تیم پزشکی همراه او نیست، حتی یک کپسول اکسیژن هم می توانست او را برای ما حفظ کند ولی نشد.

بگذریم. کتاب فوق العاده قشنگی است. مدتها بود چنین کتابی نخوانده بودم. دو شب تا صبح بیدار بودم که تمام شد. ما به خاطرات شفاهی خیلی نیاز داریم. لایه های تاریک و پنهانی از تاریخ با تاریخ شفاهی شفاف می شود. بابانظر از کتاب دا هم بهتر است. یعنی جالب تر و جذاب تر است. سرگذشت این مرد که با تاریخ دفاع مقدس خراسان عجین شده، پر از غمها و شادیهایی بود که دو روز اول محرم امسال با آن زندگی کردم.

بابانظر، حقش است که رکورد کتاب دا را بشکند. خریدیم، خواندیم، هدیه می دهیم.

نکته فرعی: در قسمت فهرست نویسی فیپای کتاب موضوع کتاب سرگذشتنامه ورزشکاران معلول ایران عنوان شده!

کتابشناسی:کتاب خاطرات شفاهی شهید محمد حسن نظرنژاد: بابانظر؛ مصاحبه: سید حسین بیضایی، تدوین: مصطفی رحیمی؛ دفتر ادبیات و هنر مقاومت، تهران، سوره مهر، چاپ سوم 1388

معرفی کتابهای مطالعه شده در سال جاری: چهل و سومین کتاب 

و این صدای جنگ... داستان شروع جنگ است از نگاه یک کودک جنوبی. کودکی که گوساله زرد رنگ اش، زردو، همدم او در آغازین روزهای دفاع مقدس است. روزهایی که او از جنگ، فقط صدایش را می شنود.

داستان دیدار حسام با رزمندگان سپاه اسلام که آنها را ابتدا عراقی تصور می کند، برداشتهای نخستین او از پدیده شگفت انگیز و تازه جنگ و ... مرا یاد درس روان شناسی اجتماعی و استاد محبوب آن، دکتر حسام الدین آشنا انداخت.

محمد رضا بایرامی نویسنده 44 ساله، که قبلا هم کتابهایی از او معرفی کرده بودم، در سومین دوره انتخاب کتاب سال دفاع مقدس، برای این کتاب، جایزه کتاب سال را از آن خود کرد.

این کتاب، نخستین بار توسط انتشارات نیروی زمینی سپاه پاسداران برای نوجوانان در سال 1373 چاپ شد ولی نسخه ای که من دارم، مربوط به سال 1386 است که با تصویرگری علی نامور مصور شده است و در نشر صریر   (وابسته به بنیاد حفظ آثار و نشر ارزشهای دفاع مقدس) چاپ شده است.

کتابشناسی:

محمد رضا بایرامی، واین صدای جنگ...، تصویرگر: علی نامور، تهران، نشر صریر، 1386

معرفی کتابهای مطالعه شده در سال جاری: چهل و دومین کتاب

هفت روز آخر، نوشته محمدرضا بایرامی، کتابی است که برنده بهترین جایزه خاطره ادب پایداری در طول بیست سال شده است. دفتر ادبیات و هنر مقاومت انتشارات سوره مهر، ناشر این کتاب است. (کتابهای نقره ای)

محمد رضا بایرامی بیشتر برای نوجوانان می نویسد. البته این کتاب برای بزرگترهاست.

هفت روز آخر، از هفت روز آخر جنگ می گوید. روزهای آخر جنگ روزهای خاصی بود و نیازمند تحلیل بیشتر است. روزهای آخر احمد دهقان را خوانده اید؟

همین! وقت با ارزش خود را صرف مطالعه کنید.

کتابشناسی:

محمدرضا بایرامی، هفت روز آخر، تهران، انتشارات سوره مهر،چاپ یازدهم، 1387.

معصومه رامهرمزی دختر یتیم آبادانی بود كه با شروع جنگ 14 ساله بود ولی دختر نبود، یك شیر زن بود و اصلا زن هم نبود، یك مرد واقعی بود.

آری! او یك (دختر) بچه بود و جنگ زود (شیر زن) بزرگش كرد و از او (یك مرد واقعی) آدم دیگری ساخت.

تاریخ دفاع مقدس ما در همین صفحات خاطرات رزمندگان و مهمتر از آن در اذهان به جاماندگان نهفته است و این پازل جز با توجه همه جانبه به همه جوانب این حادثه عظیم بشری تكمیل نخواهد شد.

كتاب دا، متاسفانه یا خوشبختانه به نماد حضور زنان در دفاع مقدس تبدیل شده است. به زعم من، حداقل یك نكته مهم در مورد این كتاب این است كه این كتاب، بازروایی نیست و نویسنده خاطرات خودش را نوشته است. خوب هم نوشته و همذات با پنداری با نویسنده كار آسانی نیست. دل بدهید.

كتابشناسی:

یكشنبه آخر، خاطرات معصومه رامهرمزی، تهران، انتشارات سوره مهر، چاپ پنجم، 1388،

ادامه مطلب