گروه فضای مجازی: به اعتقاد یك وبلاگ‌نویس و فعال عرصه فضای مجازی، تلقی رایج از وبلاگ دینی و وبلاگ‌نویسی دینی اشتباه بوده و وبلاگ‌هایی كه برچسب دینی و مذهبی دارند و درصدد ارائه موضوعات دینی هستند، گاه مطالب‌شان كاملاً غیر دینی است.

حمید درویشی، وبلاگ‌نویس و فعال عرصه فضای مجازی، در گفت‌وگو با خبرگزاری قرآنی ایران (ایكنا)، درباره آسیب‌شناسی وبلاگ‌نویسی دینی، گفت: وقتی ما صحبت از وبلاگ دینی و وبلاگ‌نویسی دینی می‌كنیم مطلبی را پیش‌فرض گرفته‌ایم و آن این است كه رسانه می‌تواند دینی باشد. حالا این‌كه رسانه دینی، چه رسانه‌ای است یا وبلاگ‌نویسی دینی چه وبلاگ‌نویسی‌ای است، دیدگاه‌ها و قرائت‌ها اینجا متفاوت است.

وی توضیح داد: یك دیدگاه این است كه وبلاگ‌نویسی دینی آن دسته از وبلاگ‌نویسی‌هایی است كه موضوع آن، دینی باشد؛ از قرآن و نهج‌البلاغه و نماز و روزه بگیرید ـ كه این‌ها موضوعاتی دینی از هزار و چهار صد سال پیش هستند ـ تا انقلاب اسلامی، جهاد سازندگی، كمیته انقلاب، سپاه پاسداران، فرهنگ پایداری، دفاع مقدس و چیزهایی از این دست. در واقع همان طور كه دین در آن دوره یك سری تجلیاتی داشت، امروز هم تجلیات دینی جدیدی داریم كه 400، 500 سال پیش وجود نداشتند و به آن‌ها اشاره كردم.

این وبلاگ‌نویس افزود: این نگاه، نگاه رایجی است، در مسابقاتی كه نهادهای مختلف برگزار می‌كنند، می‌توان این نگاه را دید؛ مثلاً مسابقه وبلاگ‌نویسی دینی با موضوع ایثار و شهادت برگزار می‌شود و شرط شركت در آن، نوشتن چند پست در مورد دفاع مقدس است. تلقی رایج این است كه اگر موضوع دینی باشد، وبلاگ‌نویسی دینی می‌شود، این یك نگاه است.

درویشی در ادامه به تشریح سایر نگاه‌ها درباره وبلاگ دینی پرداخت و گفت: نگاه دیگر این است كه وبلاگ‌نویسی دینی، وبلاگ‌نویسی‌ای است كه در آن نگاه نویسنده وبلاگ، دینی باشد، هر چند موضوع دینی نباشد؛ مثلاً در انعكاس مسافرت، داستان كوتاه، شیمی، فیزیك، علوم تجربی، مهم، نگاه وبلاگ‌نویس است؛ مثلاً كسی یك داستان كوتاه می‌نویسد و در آن خانواده‌ای را توصیف می‌كند كه به مسافرت می‌روند، اگر اول سفر با صدقه شروع بشود، این می‌شود وبلاگ‌نویسی دینی، وبلاگی كه رویكرد دینی دارد.

این فعال عرصه مجازی اضافه كرد: اما اگر در كل سفر، 40، 50 مطلب از سفر یك خانواده مذهبی نوشته شد و در تمام سفر نه صدقه‌ای بود، نه امر به معروفی و نه نشانه‌ای از الگوهای رفتار دینی و الگوهای اقتصادی دینی، می‌توانیم بگوییم این سكولار و غیر دینی است، هر چند اسم وبلاگش را مذهبی یا اسلامی بگذارد، اما از طرف دیگر، اگر یك وبلاگ پزشكی به جای موجودات بنویسد مخلوقات، خدا را در نظر گرفته، همین كه خدا را در نظر گرفته، می‌شود وبلاگ‌نویسی دینی، اگر نقش خدا را حذف كند و بنویسد شما اگر این دارو را بخورید شفا پیدا می‌كنید، بدون ان‌شاءالله و بدون اشاره به نقش خداوند، این غیر دینی است.

حمید درویشی در خصوص دیگر نگاه‌ها به بحث وبلاگ دینی عنوان كرد: بحث علم دینی را می‌توان اینجا هم وارد كرد؛ وبلاگ‌نویسی دینی، وبلاگ‌نویسی‌ای است كه مسائلش را از دین بگیرد، موضوعاتش را از دین بگیرد، یا در فضای تفكر دینی رشد كرده باشد؛ مثلاً در فضای جامعه اسلامی وبلاگ‌نویسی «پورنو» به وجود نمی‌آید و وبلاگ‌نویسی جنگ و دفاع مقدس به وجود می‌آید. نوع خاصی از سینما در فضای دینی به وجود آمده، پس این اسلامی است. همان بحث‌هایی كه در علم دینی مطرح است كه این نوع جغرافیا، این نوع نجوم در جامعه اسلامی به وجود آمده، پس این علم اسلامی است.

درویشی در پایان با اشاره به اندیشه شهید مطهری، اظهار كرد: دیدگاه شهید مطهری می‌گوید كه علمی اسلامی است كه به درد جامعه اسلامی بخورد، اینجا هم می‌توان گفت وبلاگی اسلامی و دینی است كه به درد جامعه اسلامی بخورد. مباحثش در راستای منافع جامعه باشد. من در صورتی می‌گویم به این‌ها دینی كه آن نگاه دینی باشد، نه این‌كه مسئله‌اش را از دین گرفته باشد، خیلی وقت‌ها كسی فكر می‌كند فیلمی كه ساخته، دینی است یا مطلبی كه نوشته دینی است، اما اندیشه‌اش اصلاً دینی نیست.