اساتید ارتباطات اذعان دارند: دروغ هرچه بزرگتر، باورپذیری اش بیشتر. قضیه پادشاه لخت را یادتان هست؟ همان شاهی که به دروغ به او گفته بودند: لباسی داری که فقط خردمندان می بینند؟
اگر یکی به دروغگویی شناخته شود، حرف راستش را هم نمی پذیرند! اگر بگوید ماست سفید است، می گویند: نه! ماست سیاه است! یه جورایی شبیه چوپان دروغگو که وقتی گرگ به گله اش زد، کسی حرفش را باور نکرد.
مهم نیست، واقعا دروغگو باشد، یا نه، همین که در نظر دیگران دروغگو جلوه کند، کافی است که دیگر حرفش را نپذیرند!
این روزها سی دی های فراوانی بر ضد دولت کار، دولت مهرورزی، دولت محمود احمدی نژاد بیرون آمده است. مهم ترین آنها یک سی دی با عنوان نود سیاسی است که می خواهد همین دروغگویی احمدی نژاد را اثبات کند و مردم را از رای دادن به او منصرف کند. بله! ویژه آنهایی طراحی شده که عموما معتقدند و به احمدی نژاد رای می دهند: ما احمدی نژادی ها!
انصافا هم کار یکی دوشب نیست! هفته ها وقت صرف این کار شده است. 16 قطعه کلیپ تصویری.

چند نکته:

1. تهیه کنندگان دسترسی مناسبی به آرشیو فوق العاده غنی از صدا و سیما و روزنامه ها، آمارها به ویژه صدا و سیما به ویژه از 84 به بعد داشته اند که کاملا مشکوک است! فوق العاده بالاتر از سروش سیما!
2. هدف محوری تمام قطعات این است که احمدی نژاد دروغگوست! در هر قسمت یک چیز موضوع می شود. تهمت دروغگویی اگر جا بیفتد، دیگر مهم نیست چه کسی رئیس جمهور می شود!
3. اثر رسانه ای درخور تقدیر است. ای کاش تهیه کنندگان، نیروی خود را در ترکیب صوت و تصویر و متن، به ویژه به کارگیری متناسب موسیقی، عنصر سرعت، شاتها و ...، ای کاش قابلیتهای خود را در تولید آثار فاخر ملی، اسلامی، انقلابی و به تعبیر خود، راه امام، به کار گیرند! تدوین، کارگردانی، انتخاب احادیث و ... همه چیز عالی بود! خسته نباشید!
4. در این سی دی، برای دروغگو معرفی کردن احمدی نژاد، از انواع مغالطات آماری، مغالطات کلامی و زبانی (مغالطات منطقی) استفاده شده است که محال است عموم مخاطبان متوجه شوند. باید حداقل دو واحد منطق مغالطات پاس کرد تا متوجه مغالطات شد! انواع جدیدی از مغالطات هم باید اضافه شود که مغالطات در نتیجه کار رسانه ای و تدوین است. همه می دانند رسانه قدرت شگرفی در جابجایی حقایق دارد! اصلا همین که یک تکه از یکجا، تکه بعدی از جای دیگر بردارید، بذارین کنار هم تو یه فیلم، طبیعی است که حقیقت گفتار درک نشود. چیزی که به مراتب از آن استفاده شد. این نوع مغالطه رسانه ای را اساسا نمی توان توجیه کرد که اشتباه شده! مطمئنا عمدی و از روی نقشه حساب شده بوده است. توجه به دو عنصر موسیقی و سرعت در فیلم به خوبی همه چیز را بیان می کند.
5. اگر نود سیاسی را پشت سر هم ببینید، آنهم در حالی که کسی نیست برایتان مغالطات آن را توضیح دهد، به شدت در روحیه تان تاثیر می گذارد! دوستان احمدی نژادتان در دانشگاه امام صادق علیه السلام در تلاشی شبانه روزی، شروع به کار در کمیته های مختلفی کرده اند که برخی جلوه های دروغگویی و مغالطه در فیلم را برایتان روشن کنند. برای موفقیت آنها دعا کنید!
6. البته ما ادعا نداریم که احمدی نژاد معصوم است و اشتباه نمی کند. ولی درست نیست برخی برای یک صندلی که قبلا هم به خودشان وفا نکرده بود، این چنین به وی نسبت دروغ ببندند. آنهم دروغ شاخداری که وی اساسا دروغگوست!
7. یک نمونه مغالطه به زبان ساده فهم: در یکی از کلیپها استدلال می شود چون آقای احمدی نژاد در بعضی جاها به بعضی ها (عموما دشمنان) گفته: احمق و ... . ایشان لیاقت رئیس جمهوری ندارد. به کسی رای دهید که شان فرهنگ و عظمت ایران را داشته باشد. (البته توجه دارید که در چند دقیقه با تصویر و صدا و زمینه چینی چنان قدرتمند کار می کنند که باورتان می شود که ایشان انقدر بد دهن هستند که ...!
   جواب به زبان ساده: از کدام فرهنگ می گویید؟ در فرهنگ ایرانی و اسلامی موارد متعددی داریم که افراد مختلف دشمنانشان را دشنام گفته اند. البته اینجانب اساسا اعتقاد دارم که احمق کلمه رکیک نیست! ولی به هر حال باید بدانیم که مقام معظم رهبری، امام علی  و ... هم از الفاظ مشابه یا شدیدتر استفاده کرده اند. اصلا قرآن به عده ای گفته از حیوانات چهارپا هم پست تر هستند! (پست تر از آن پیدا نکرده!) نکته ای که هست: هر لفظی را هر جایی نباید بکار برد. باید به موقعیت ها توجه کرد. تعداد و نوع بکارگیری مهم است. نه اینکه اصلا به کار نگیریم. (البته الفاظی هستند که اصولا فقط باید در لغتنامه ها ضبط شوند و شایسته نیست که به گفتار آیند و تعداد آنها بسیار محدود است.)