بعضی ها می گن چی بخونیم؟ عجب سوالی! هرچی رشتته! هرچی دوست داری! ولی طبیعیه که منابع مطمئن رو باید خوند. کتابهایی که ارزش خوندن رو داشته باشه. اگه بخوام یه سری کتاب عمومی معرفی کنم برای قشر اهل مطالعه، این کتاب ها رو پیشنهاد می دم که معمولا ارزش هدیه دادن هم دارند. البته هرکی با توجه به سطح خود مطالعه کنه!

کتابهای استاد مطهری، رضا امیرخانی، سید مهدی شجاعی، شهید بهشتی، محمدرضا حکیمی، عین صاد، آوینی، رحیم پور ازغدی، دفتر جریان شناسی معاصر، و. . .

می بینین که گستره جالبی از ادبیات تا فلسفه و تاریخ رو شامل می شه! در پستهای بعدی در جواب همه به ویژه اون امام صادقی هایی که فشار ساعات کلاسها رو مانع مطالعه کردن می دونن، کتابهایی که این اواخر مطالعه کردم، رو می نویسم، تا اونا معرفی شده باشند!

دو كتابی كه مهجورشان كرده ایم

یه نکته مهم اینه که مهم ترین خوندنی که باید خونده شده، قرآنه! قرآن یعنی خوندنی! منابع اصلی برای هر کاری باید قرآن و نهج البلاغه باشه که در اوج مظلومیت و مهجوریتند! حتی ما امام صادقی ها قرآن و نهج البلاغه رو مهجور گذاشته ایم! پیشنهاد می کنم هر روز هر قدر که راحتید (ماتیسر همان مقدار واجب) قرآن و نهج البلاغه بخونید و کلمات سخت قرآن را با روشهای فیش نویسی و حفظ لغت حفظ کنید. قرآن به شرح ابولفضل بهرامپور معنی کلمات سخت را هم داره و برای شروع مناسبه!

(ماتیسر: آنقدر که آسان است؛ مقداری که هر مسلمان بایددر روز قرآن بخواند؛ حداقل آن در احادیث 10 آیه در شبانه روز است!)

منظور ما از نهج البلاغه در واقع شروع مطالعات روایی (احادیث از منابع دست اول) است كه بهترین شروع آن نهج البلاغه و ادامه آن با كتب اربعه شیعه است.