روز تولد من= روز جهانی وبلاگ

روز جهانی وبلاگ سی و یکم آگوست است که می شود نهم شهریور. جهت اطلاع دوستان، نهم شهریور، روز تولد من است. البته من در این روز به دنیا نیامدم. من به دنیا آمدم و سالها بعد روز تولد من رو به عنوان روز جهانی وبلاگ نامگذاری کردند!

روز جهانی وبلاگ و جهانی سازی فرهنگ ها و آئین ها

یکی از اتفاقاتی که تو جهانی سازی افتاد همین بود که آئین های جهانی و مراسم های جهانی بسازند. غرب که می خواهد تمدن جهانی داشته باشد، دوست دارد آئین های خودش (فرهنگ خودش) جهانی باشد. ملتینگ پات یا دیگ جوشان اصطلاحی است که خودشان به همین منظور به کار می برند. البته در این میان برخی کشورهای غربی مثل کانادا بی شرمانه از مولتی کالچریزم (=چند فرهنگی) سخن می گویند که چنین چیزی اصلا وجود ندارد! (رجوع به مستند مالتی کالچریزم ساخته میلاد دخانچی، دانشجوی مستندساز ایرانی بزرگ شده کانادا) غرب می خواهد همه غربی شوند و به این می گوید: ارتباطات جهانی، دهکده جهانی، جهانی سازی و توسعه.

روز جهانی وبلاگ و وبلاگستان فارسی

وبلاگستان فارسی هم برای این روز برنامه های خودش را دارد که جز قلیلی از وبلاگها و وبلاگ نویسها از آن خبر ندارند! معرفی کوتاه 5 وبلاگ جدید به همراه لینک از برنامه های این روز است.

من هم به همین مناسبت می خواهم وبلاگهای جدید ذیل را معرفی کنم:

تحفه درویش: (این وبنوشت حکومتی است) یادداشتهای خواندنی و انقلابی مجید درویشی شاهکلائی در زمینه های فرهنگ، سیاست، انقلاب اسلامی و ...

فانسقه دات آی آر: یادداشتها و آثار گرافیکی هنرمند و شاعر متعهد محمدمهدی کریمپور (وقتی دبستانی یکی از امیدهای امام روح الله بود و اکنون که وارد دهه سوم عمرش می شود، افسر جنگ نرم آقاست.)

والقلم دات آی آر: وبلاگی برای انعکاس اخبار و آثار و اندیشه های جمعی از فعالین و اندیشمندان جبهه فرهنگ و سیاست انقلاب اسلامی ایران

یادداشتهای یک ریاضی خوان حرفه ای (علوم ریاضی دات آی آر) : بپذیریم که ، اگر شهد ریاضیات ، به کام برخی ، تلخ وشرنگ می نماید ، گناهش بر عهده ما معلمان ریاضی است که کتاب ریاضی ودرس ریاضی را زشت و تلخ و حتی نابخردانه مطرح می کنیم. (استاد پرویز شهریاری)

نگارستان مجازی (خوش قلم دات آی آر) : خط زیبا ، تصویر ِ عالم معنی در جهان صورت است. هندسـه ای است روحانی که چرخش ها و دوایر ِ عالم هستی را از گردن آهو  تا طره ی شاهدان ِ زیبا رو به یــاد می آورد و به زبان، درس ِ انــس و الـفت و مــهربانی  و نظم و تناسب و استواری میـدهد و به آب لطف، روح را تلطیف می كند و غبار لفظ را از چهره معنی می شوید تا جمال حقیقت بی پرده عیان گردد و چنین است كه چون كلام آسمانی و سخن عشق و معرفت را به خطی خوش تحریر كنند، انبساطی شگرف در جان ها پدید می آورد و دل از عارف و عامی می رباید. آثار هنری زیبایی با مضامین اسلامی و انقلابی در این وبلاگ مشاهده خواهید کرد.

معرفی کتابهای مطالعه شده در سال جاری: شصت و سومین کتاب

عنوان: کتاب چارلی چاپلین

سر چارلز اسپنسر چاپلین هشتاد و هشت سال زندگی کرد. سختی ها کشید. خوشی ها داشت. ظلم ها دید. جایزه ها دریافت کرد حتی لقب سر را از ملکه الیزابت دوم. بیش از 80 فیلم ساخت. به کمونیست بودن متهم شد. تبعید می شود. دیکتاتور بزرگ را ساخت و ...

ولگرد کوچک، عصر جدید، پسر بچه، جویندگان طلا... اینها حتی تاریخ ماست! ما با این فیلمها بزرگ شده ایم.

کتاب چارلی چاپلین، نوشته پام براون، ترجمه دکتر هادی کاظمی، که من خواندم از سوی موسسه کتاب همراه چاپ شده که نمی دانم هنوز هست یا نه. به هر حال این کتابهای همراه، حجم کم و قیمت مناسبی دارند و در موضوعات مختلف هنر و دانش و ورزش و .. چکیده های مختصر و مفیدی عرضه می کنند که با ویژگی پورتابل -قابل حمل- بودنشان، نور علی نور می شوند و در وقتهای مرده هم قابل استفاده.

کتابشناسی:

کتاب چارلی چاپلین، پام براون، ترجمه دکتر هادی کاظمی، تهران، موسسه کتاب همراه، 1375، تعداد صفحات80

اشاره:

مطالعه کار خوب و لازمی است! معرفی کتاب و بررسی کتاب هم وقتی مطالعه شکل بگیره، باید شکل بگیره.

معرفی کتابهای مطالعه شده در سال جاری: پنجاه و ششمین کتاب

عنوان: کتاب رمان چراغها را من خاموش می کنم اثر زویا پیرزاد

زویا پیرزاد نویسنده ای است که نوشته هایش جایزه گرفته است. انصافا هم نویسنده توانایی است. نکته هایی که برای من در خواندن کتابها مهم است، گاهی لذت بردن از توانایی نویسنده است، گاهی هم خدمتی است که نویسنده به فرهنگ، جامعه، دین، اعتقادات و ملت خود می کند. اتفاقا دومی خیلی مهم است. اصلا هنر مورد قبول ما، هنری است که در خدمت اهداف والای انسانی قرار گیرد. ای کاش نویسندگان ما زیبایی ها را ببینند. زیبایی های انقلاب اسلامی و دفاع مقدس هنوز خیلی جای کار دارد؛ ولی هنرمندان ما -نه همه شان- ... .

ای کاش نویسندگان ما کتابی بنویسند که مثلا سرمایه گذار ایرانی که می خواد بره دبی، کتاب رو بخونه و نره دبی؛ بمونه برای همین آب و خاک سرمایه گذاری کنه. نه فقط اینا که ایرانی های مقیم خارج و خارجی ها هم بیاین تو مملکت ما سرمایه گذاری کنند و ما جایگاه گذشته خودمون را به دست بیاریم.

کتابشناسی:

کتاب چراغ ها را من خاموش می کنم، زویا پیرزاد، تهران، نشر مرکز، 1387

پلاك هشت، نشریه ای است درباره فرهنگ و هنر دفاع مقدس كه هر سه ماه یك بار توسط معاونت هنری بنیاد حفظ آثار و ارزشهای دفاع مقدس (متولی حفظ ارزشهای جنگ ده ساله) منتشر می شود. شماره چهارم این فصلنامه فرهنگ و هنر پایداری موضوع این مطلب ماست.

بیش از هر چیز پلاك هشت، به بررسی كاركرد و عملكرد هنر در قبال دفاع مقدس هشت ساله و حتی عامتر فرهنگ پایداری (نگاه فراملی به دفاع مقدس و انقلاب كه شامل مقاومتهای حزب الله و فلسطینیها و نیز دشمنی های شیطان بزرگ و اسرائیل هم می شود.) است. مفهوم عام هنر در این نشریه تنها شامل مداحی و آنچه ذاتا اسلامی است مثل تعزیه نبوده، بلكه به جنبه های مختلف هنر، نظیر سینما، هنرهای تجسمی، موسیقی، تئاتر و ... نظر دارد.

این شماره با آثار و گفتاری از حضرت آقا سید علی آقای حسینی خامنه ای، سردار باقرزاده، سردار مهندس سعید قاسمی، مصطفی رحیمی، سید مهدی شجاعی، گل علی بابایی، سهیل كریمی، علی محمد مودب، علیرضا قزوه، محمد رضا آقاسی،  محمدرضا درویش، حسین فدایی اصل، محمود بدرفر و ... زینت یافته بود.

نظرات رهبری درباره هنر متعهد و انتظار انقلاب از هنر نكات جالبی داشت. انقلاب از هنر می خواهد كه هنر باشد. هنر (هنرمند) زیبایی ها را می بیند و به صورت هنر در می آورد. انقلاب از هنر و هنر مند می خواهد كه زیبایی های جنگ و انقلاب، زیبایی های ایثار و فداكاری فرزندان این آب و خاك، مادران این آب و خاك، زیبایی فرهنگ مردم این آب و خاك در دوره انقلاب و دفاع مقدس به دست فراموشی سپرده نشود. بحث جالبی هم درباره اینكه تعهد با هنر منافاتی ندارد هم مفید بود.

بررسی جامعه شناسانه رویكرد شاعران به دفاع مقدس و سطوح مختلف جنگ با عنوان از تقلیل گرایی تا تقلیل سرایی هم مقاله ای بود كه نگاه جدیدی به شعر دفاع مقدس داشت.

مصاحبه ها همیشه نقطه قوت این فصلنامه فرهنگ و هنر پایداری بوده اند. مصاحبه با حاج منصور نورایی كه مناجاتهای معروفی از او هنوز هم نه فقط برای بچه های جنگ (به زعم مصاحبه كننده) كه برای همه خاطره است.  باید توجه داشت كه بخش مهمی از جنگ ما، همین دعا ها و مناجاتها و جنبه معنوی رزمندگان بود.

گفتگو با آزاده سید حسین هاشمی كه فوق لیسانس ارتباطات از كانادا داشت و در اولین روزهای جنگ در گروه تلویزیونی جهاد به همراه مردم قصر شیرین اسیر شد و بعد از آزادی، مدیر گروه جهاد سازندگی بود و مجموعه هایی در مورد آزادگان ساخت و مدتی نیز رایزن فرهنگی ایران در فرانسه و كرواسی بود نیز از این جهت حائز اهمیت بود كه شامل نكته هایی جالب از زندگی اسرا بود. خود ایشان زبان عربی را در اردوگاه رمادی و زبان فرانسه را در اردوگاه موصل4 یاد گرفتند! بُعد مهمی از جنگ، تحولات اسرا است كه واقعا مبهم است. حاج آقا ابوترابی معلوم نیست واقعا در اردوگاههای عراق چه می كرده است. در جایی از مصاحبه خواندم كه 800 نفر از 1200 اسیر اردوگاه در حال یادگیری زبان انگلیسی بودند. حكایت زمستان سعید عاكف هم چیزهای عجیبی می گفت. این قدرتی كه عده ای را چنین به یادگیری وا می دارد، این تحولات عجیب واقعا عجیب است.

صحبتهای جانباز شیمیایی عبدالعزیز پورصفایی نیز شامل نكات مهمی از مشكلات جانبازان و ظلم های بنیاد جانبازان بود. در جامعه اسلامی، آن یهودی و مسیحی از كار افتاده باید از رفاه برخوردار باشند، چه برسد به سربازان اسلام كه در راه اسلام و حكومت اسلامی متحمل صدمات شدند. حداقل صدمات آنها باید جبران شود، اگر خدمات جبران ناپذیر است.