سلام بر شما
  • امسال هم، دانشگاه امام صادق علیه السلام، دانشجوی دکتری فرهنگ و ارتباطات نمی‌گیرد. گویا دانشکده، توان کافی برای دوره جدید را هنوز کسب نکرده است.
  • دانشگاه تهران، دو نفر رو به عنوان دانشجوی روزانه دکتری علوم ارتباطات و یک نفر را به عنوان دانشجوی شبانه دکتری علوم ارتباطات جذب می‌کند. این روزها همه می‌دانند دانشجوی «شبانه» هیچ ارتباطی با «شب» ندارد. شبانه یعنی پول بده تا مدرک بدم. اصلا این‎‌که دانشگاه‌ها به وسیله جذب دانشجو، بخواهند به کسب درآمد بپردازند، شایسته دانشگاه‌های ما نیست.
  • دانشگاه علامه طباطبایی نیز امسال، پنج دانشجوی دکتری روزانه علوم ارتباطات جذب می‌کند.
نکته: تعداد افراد به انتخاب رشته، حداقل 184 نفر است. (سهمیه مربیان و رزمندگان را باید به این افراد بیافزاییم.)
سوال اول: چقدر احتمال دارد این دو دانشگاه، دانشجویی را جذب کنند که دانشجوی خودشان نباشد؟
سوال دوم: چرا باید این دو دانشگاه، دانشجویی را جذب کنند که دانشجوی خودشان نباشد؟

علاوه بر این دو دانشگاه صاحب نام در حوزه ارتباطات، یک پژوهشگاه و دو دانشگاه غیرانتفاعی دیگر هم به جذب دانشجوی دکتری با عنوان فرهنگ و ارتباطات می‌پردازند!
  • پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی وابسته به جهاد دانشگاهی، 8 نفر به صورت پژوهش‌محور
  • دانشگاه امام رضا علیه‌السلام - غیرانتفاعی مشهد، 20 نفر به صورت پژوهش‌محور
  • دانشگاه باقرالعلوم- غیرانتفاعی قم، 7 نفر از بین طلاب پایه 10

سوال اول: این دانشگاه‌ها به پشتوانه کدام هیات علمی، کدام کتابخانه و کلا چه چیزی بیش‌تر از دانشگاه‌های صاحب‌نام و قدیمی ارتباطات به جذب دانشجوی دکتری می‌پردازند؟ آیا سه مورد اخیر، حتی یک استاد دانش‌آموخته ارتباطات دارند؟
سوال دوم: از تبعیض احمقانه دانشگاه باقرالعلوم کدام یک از نظریه‌های تولید علم حمایت می‌کند؟
سوال سوم: فارغ از دانشگاه امام رضا علیه‌السلام که به نظر می‌رسد صرفا برای کسب درآمد پا به رشته ارتباطات گذاشته است، چه برنامه‌ای برای جلوگیری از فساد احتمالی پذیرش دانشجوی پژوهش‌محور وجود دارد؟